စတန်းဖို့ဒ်လေ့လာမှုအရ အိုမင်းရင့်ရော်နေသော အဆစ်အရိုးနုများကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေသည့် နည်းလမ်းကို ပြသ

MENA Newswire ၊ ဆန်ဖရန်စစ္စကို – စတန်းဖို့ဒ်တက္ကသိုလ်မှ သုတေသီများသည် အိုမင်းရင့်ရော်နေသော အဆစ်တစ်ရှူးများကို မည်သို့ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းရမည်နှင့် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ သန်းပေါင်းများစွာသောလူများကို ထိခိုက်စေသော ယိုယွင်းပျက်စီးမှုရောဂါဖြစ်သည့် အဆစ်ရောင်ရောဂါနှင့် ဆက်စပ်နေသော အခြေခံပျက်စီးမှုကို မည်သို့ဖြေရှင်းရမည်ကို နားလည်ရာတွင် သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှုတစ်ခုကို အမှတ်အသားပြုနိုင်သည့် တွေ့ရှိချက်အသစ်များကို တင်ပြခဲ့သည်။ ပြီးခဲ့သည့်နှစ်ကုန်ပိုင်းတွင် Science တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သော လေ့လာမှုတွင် အိုမင်းရင့်ရော်မှုဖြစ်စဉ်နှင့် ဆက်စပ်နေသော ပရိုတင်းတစ်ခုကို ပိတ်ဆို့ခြင်းသည် တိရစ္ဆာန်မော်ဒယ်များတွင် အရိုးနုပြန်လည်ရှင်သန်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး လူ့တစ်ရှူးနမူနာများတွင် တိုင်းတာနိုင်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ပြသခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

အဆစ်အမြစ်ရောင်ရမ်းခြင်း၏ အဖြစ်အများဆုံးပုံစံဖြစ်သည့် Osteoarthritis သည် အဆစ်များရှိ အရိုးများကို ကူရှင်ပေးသည့် ချောမွေ့သောတစ်ရှူးဖြစ်သည့် အဆစ်အရိုးနု ပြိုကွဲခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဤအရိုးနုများ ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်းသည် နာကျင်မှု၊ တောင့်တင်းမှုနှင့် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း လျော့နည်းခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။ လက်ရှိ ဆေးခန်း စီမံခန့်ခွဲမှုသည် ရောဂါလက္ခဏာသက်သာစေခြင်း၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကုထုံးနှင့် ပြင်းထန်သောကိစ္စများတွင် ခွဲစိတ်ကုသမှုဖြင့် အဆစ်အစားထိုးခြင်းတို့ကို အာရုံစိုက်သည်။ ယနေ့အထိ အရိုးနုဆုံးရှုံးမှုကို ပြောင်းပြန်လှန်ပေးသည့် ဆေးဝါးကုသမှုကို အတည်ပြုထားခြင်း မရှိသေးပါ။

စတန်းဖို့ဒ်ဦးဆောင်သော သုတေသနပြုချက်တွင် 15-hydroxy-prostaglandin dehydrogenase သို့မဟုတ် 15-PGDH ဟုလူသိများသော ပရိုတိန်း တစ်မျိုးကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းသည် အသက်အရွယ်ရလာသည်နှင့်အမျှ အဆစ်အရိုးနုများတွင် တိုးလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ သဘာဝပြုပြင်မှုယန္တရားများကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပုံရသည်။ အသက်ကြီးသော ကြွက်များနှင့် ဓာတ်ခွဲခန်းလေ့လာမှုများတွင် အဖွဲ့သည် 15-PGDH ၏ မော်လီကျူးငယ် inhibitor ကို ထိုးပေးခဲ့သည်။ ကုသမှုပြီးနောက် အသက်အရွယ်ရလာသည်နှင့်အမျှ ပါးလွှာလာသော အရိုးနုသည် ပိုထူလာပြီး အရိုးနု၏ ခိုင်မာမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် ကူညီပေးသည့် အဓိကဆဲလ်ပြင်ပ matrix အစိတ်အပိုင်းများ၏ ဖော်ပြမှု တိုးလာခြင်းအပါအဝင် ကျန်းမာသောတစ်ရှူးများနှင့် ဆက်စပ်နေသော ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ အမှတ်အသားများကို ပြသခဲ့သည်။

သဘာဝအတိုင်း အိုမင်းရင့်ရော်လာသော အရိုးနုများတွင် တွေ့ရှိရသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများအပြင်၊ အားကစားနှင့်ဆက်စပ်သော ပျက်စီးမှုများကို အတုယူရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော ခွဲစိတ်မှုကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒူးဒဏ်ရာများရှိသည့် ကြွက်ငယ်များတွင် inhibitor ကို စမ်းသပ်ခဲ့သည်။ ဤမော်ဒယ်များတွင်၊ ကုသမှုသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဒဏ်ရာရပြီးနောက်တွင် ဖြစ်လေ့ရှိသော အဆစ်တစ်ရှူးများတွင် osteoarthritis ကဲ့သို့သော ပြောင်းလဲမှုများ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို လျော့နည်းစေသည်။ သုတေသနအဖွဲ့ က ကုသမှုမခံယူရသေးသော တိရစ္ဆာန်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကုသထားသော တိရစ္ဆာန်များတွင် အဆစ်ဖွဲ့စည်းပုံ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာကြောင်း ပြသခဲ့ကြောင်း တင်ပြခဲ့သည်။

လေ့လာမှုမှ ဖော်ထုတ်ထားသော ယန္တရားသည် အဆစ်ထဲသို့ ဆဲလ်အသစ်များ ထည့်သွင်းခြင်းအပေါ် မူတည်ခြင်း မရှိပါ။ ယင်းအစား၊ သိပ္ပံပညာရှင်များ သည် ရှိပြီးသား အရိုးနုဆဲလ်များ သို့မဟုတ် chondrocytes များတွင် မျိုးဗီဇဖော်ပြမှု ပြောင်းလဲမှုများကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဤဆဲလ်များကို အရိုးနုထိန်းသိမ်းမှုနှင့် ပြုပြင်မှုနှင့် ဆက်စပ်သော ပရိုဖိုင်သို့ ရွှေ့လျားစေခဲ့သည်။ ဓာတ်ခွဲခန်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုအရ 15-PGDH မြင့်မားစွာ ပါဝင်မှုကို ဖော်ပြသော ဆဲလ်လူဦးရေ လျော့ကျခြင်းနှင့် collagen အမျိုးအစား II နှင့် အဆစ်များတွင် ပွတ်တိုက်မှုနည်းသော မျက်နှာပြင်များကို ပံ့ပိုးပေးသည့် အရိုးနုပုံစံ hyaline အရိုးနုအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အခြားအစိတ်အပိုင်းများ ထုတ်လုပ်မှုနှင့် ဆက်စပ်နေသော မျိုးဗီဇများကို ဖော်ပြသော ဆဲလ်များ တိုးလာခြင်းကို ညွှန်ပြသည်။

သုတေသီများသည် ဒူးခေါင်းအစားထိုးခွဲစိတ်မှု ခံယူနေသော လူနာများထံမှ ရရှိသော လူ့အရိုးနုတစ်ရှူးများတွင် 15-PGDH inhibitor ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဓာတ်ခွဲခန်းတွင် တစ်ပတ်ကြာ ကုသမှုခံယူပြီးနောက် ဤတစ်ရှူးနမူနာများတွင် ကုသမှုမခံယူရသေးသော နမူနာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယိုယွင်းပျက်စီးမှု၏ အမှတ်အသားများ လျော့နည်းသွားပြီး အရိုးနုအသစ်ဖွဲ့စည်းမှု အထောက်အထားများ ပြသခဲ့သည်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးသူများက ကုသထားသော တစ်ရှူးများတွင် ပိုမိုငယ်ရွယ်သော အရိုးနုဖွဲ့စည်းမှုဆီသို့ ပြောင်းလဲလာခြင်းနှင့် ကိုက်ညီသော မျိုးရိုးဗီဇဖော်ပြမှု ပြောင်းလဲမှုများကို ပြသခဲ့ကြောင်း တင်ပြခဲ့သည်။

အရိုးနုပြန်လည်ရှင်သန်မှု၏ ဓာတ်ခွဲခန်းအထောက်အထား

လေ့လာမှုတွင်အသုံးပြုခဲ့သော မော်လီကျူးငယ်ကို အသက်အရွယ်ကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြွက်သားအားနည်းခြင်းအတွက် အစောပိုင်းအဆင့် လက်တွေ့စမ်းသပ်မှုများတွင် ယခင်က အကဲဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ပြီး သုတေသီများသည် ကျန်းမာသော စေတနာ့ဝန်ထမ်းများတွင် ဘေးကင်းပြီး ဇီဝဗေဒအရ တက်ကြွကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုစမ်းသပ်မှုများသည် အရိုးနုလုပ်ငန်းနှင့် သီးခြားစီဖြစ်သော်လည်း ဒြပ်ပေါင်းအတန်းအစားအတွက် ကနဦးဘေးကင်းရေးဒေတာများကို ပေးပါသည်။

Science စာတမ်း၏ စာရေးသူများက 15-PGDH ကို ၎င်းတို့ခေါ်ဆိုသော "gerozymes" ပရိုတိန်းများဖြစ်ပြီး အသက်အရွယ်နှင့်အမျှ ပျံ့နှံ့မှုတိုးလာပြီး တစ်ရှူးများစွာတွင် ပြန်လည်ထူထောင်နိုင်စွမ်း ကျဆင်းမှုကို အထောက်အကူပြုနိုင်သည်။ အဆိုပါအဖွဲ့၏ အစောပိုင်းလေ့လာမှုများတွင် ကြွက်သားနှင့် အခြားအင်္ဂါများတွင် ပြန်လည်ထူထောင်ရေးလုပ်ငန်းစဉ်များကို ကန့်သတ်ရာတွင် 15-PGDH ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့သည်။ လက်ရှိလေ့လာမှုသည် ထိုတွေ့ရှိချက်များကို အဆစ်အမြစ်ရိုးနုအထိ တိုးချဲ့ထားပြီး၊ ၎င်းသည် ၎င်းကိုယ်တိုင်ပြုပြင်နိုင်စွမ်းတွင် အကန့်အသတ်ရှိသည်ဟု ကြာမြင့်စွာယူဆထားသော တစ်ရှူးတစ်ခုဖြစ်သည်။

ယင်း သုတေသန တွင် inhibitor ကို စနစ်တကျ ထိုးသွင်းခြင်းနှင့် ဒူးအဆစ်များထဲသို့ တိုက်ရိုက်ထိုးသွင်းခြင်း နှစ်မျိုးလုံးကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည်။ အသက်ကြီးသော ကြွက်များတွင် စနစ်တကျ ထိုးသွင်းခြင်းသည် အဆစ်မျက်နှာပြင်တစ်လျှောက် အရိုးနုအထူကို တစ်ပြေးညီ တိုးလာစေသည်။ ဒဏ်ရာပုံစံများတွင်၊ ဒေသတွင်းထိုးသွင်းမှုများကို တစ်ရှူးဗေဒဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်မှုများအပေါ် အခြေခံ၍ ဒဏ်ရာမရသော တိရစ္ဆာန်များ၏ မျက်နှာပြင်များနှင့် ပိုမိုဆင်တူသော အဆစ်မျက်နှာပြင်များနှင့် ဆက်စပ်ခဲ့သည်။ သိပ္ပံပညာရှင်များသည် ပြန်လည်ထုတ်လုပ်ထားသော အရိုးနုကို fibrocartilage ထက် hyaline အရိုးနု၏ အင်္ဂါရပ်များအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းသည် စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းချက်ရှိပြီး အဆစ်ဝန်ကို ခံနိုင်ရည်နည်းသည်။

ဆက်စပ်သော ဆေးခန်းအကဲဖြတ်မှုများမှ ဘေးကင်းရေးဒေတာ

လေ့လာမှုရေးသားသူများသည် inhibitor ဖြင့်ကုသထားသော အရိုးနုများသည် lubricin နှင့် အဓိကဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ ပရိုတိန်းများ ကဲ့သို့သော မော်လီကျူးများအတွက် မြင့်မားသောအချက်ပြမှုများကို ပြသခဲ့ကြောင်း မှတ်ချက်ပြုခဲ့ကြသည်။ ထိုအမှတ်အသားများကို အရိုးနုကျန်းမာရေး၏ အညွှန်းကိန်းများအဖြစ် သုတေသနတွင် အများအားဖြင့် အကဲဖြတ်လေ့ရှိသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် တစ်ရှူးများ၏ စက်ပိုင်းဆိုင်ရာဖိစီးမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှုနှင့် ချောမွေ့သော အဆစ်မျက်နှာပြင်များကို ထိန်းသိမ်းနိုင်စွမ်းကို ပံ့ပိုးပေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သိပ္ပံနည်းကျစာတမ်းတွင် စတန်းဖို့ဒ်ဆေးပညာနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သောအဖွဲ့အစည်းများမှ ပံ့ပိုးကူညီသူများစွာကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤ သုတေသနသည် ရောဂါလက္ခဏာစီမံခန့်ခွဲမှုထက်ကျော်လွန်၍ အဆစ်ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်းရောဂါများ၏ အခြေခံဇီဝဖြစ်စဉ်များကို နားလည်ခြင်းနှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းဆီသို့ ရွေ့လျားရန် ရည်ရွယ်သည့် အရိုးအကြောဆိုင်ရာသိပ္ပံတွင် ခေတ်ရေစီးကြောင်းတစ်ခုကို လိုက်နာသည်။ အသက်အရွယ်ကြောင့် တစ်ချိန်က မပြောင်းလဲနိုင်ဟု ယူဆခဲ့ရသော တစ်ရှူးများတွင် လုပ်ဆောင်ချက်ကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေနိုင်သည့် မော်လီကျူးပစ်မှတ်များကို ဖော်ထုတ်ရန် ရည်ရွယ်သည့် အိုမင်းရင့်ရော်မှုဆိုင်ရာ သုတေသနတွင် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကိုလည်း ဖြည့်စွက်ပေးပါသည်။

လေ့လာမှု၏ထုတ်ဝေမှုသည် အရိုးအကြောဆိုင်ရာနှင့် ဇီဝဆေးပညာသုတေသနအသိုင်းအဝိုင်းများမှ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် ပင်မဆဲလ်အစားထိုးကုသမှု သို့မဟုတ် စင်မြင့်ပေါ်တွင် မူတည်ခြင်းမရှိသော အရိုးနုပြုပြင်မှုအတွက် အသေးစိတ်မော်လီကျူးပစ်မှတ်နှင့် သတ်မှတ်ထားသောယန္တရားတစ်ခုကို ပေးဆောင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ များစွာသော ကြိုတင်လက်တွေ့တိုးတက်မှုများကဲ့သို့ပင်၊ အဓိကအဖွဲ့ပြင်ပရှိ သုတေသီများက လူသားများတွင် ထိန်းချုပ်ထားသော လက်တွေ့စမ်းသပ်မှုများအပါအဝင် နောက်ထပ်လေ့လာမှုများသည် တွေ့ရှိချက်များသည် ထိရောက်သောကုထုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်း ရှိ၊ မရှိ ဆုံးဖြတ်ရန် လိုအပ်လိမ့်မည်ဟု သတိပေးကြသည်။ လက်တွေ့ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုလမ်းကြောင်းများသည် သုတေသနက ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ရည်ရွယ်ထားသော အရိုးအဆစ်ရောင်ရောဂါရှိသော လူနာများတွင် ဘေးကင်းမှုနှင့် ထိရောက်မှု နှစ်မျိုးလုံးကို စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းဆိုင်ရာ ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းနှင့် သရုပ်ပြခြင်း လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။

စတန်းဖို့ဒ်လေ့လာမှုက အိုမင်းရင့်ရော်နေတဲ့ အဆစ်အရိုးနုတွေကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေမယ့် လမ်းကြောင်းကို ပြသထားတဲ့ ပို့စ် Kuwait Beacon မှာ ပထမဆုံး ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။