အစာရှောင်ခြင်းသည် နှလုံးကျန်းမာရေးကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေကြောင်း လေ့လာမှုက ဖော်ပြသည်။

ကျယ်ပြန့်စွာရေပန်းစားလာသော အစားအသောက်လမ်းကြောင်းတစ်ခုဖြစ်သည့် ဆက်တိုက်အစာရှောင်ခြင်းသည် နှလုံးကျန်းမာရေးအတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေအန္တရာယ်များကို ထုတ်ဖော်ပြသသည့် လေ့လာမှုအသစ်တစ်ခုအပြီးတွင် စိစစ်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ချီကာဂိုမြို့ရှိ American Heart Association အစည်းအဝေးတွင် တင်ပြခဲ့သည့်   လေ့လာမှုသည် ကျန်တစ်ဆယ့်ခြောက်နာရီကြာ အစာရှောင်သည့်အချိန်အတွင်း လူတစ်ဦးချင်းစီက အစာအားလုံးကို ရှစ်နာရီအတွင်း စားသုံးသည့် အချိန်ကန့်သတ်စားသောက်မှုအပေါ် အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။

မျှော်မှန်းချက်များနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ဤအစာရှောင်ခြင်းပုံစံနှင့် နှလုံးရောဂါဆိုင်ရာ သေဆုံးနိုင်ခြေ တိုးမြင့်လာမှုတို့ကြား ဆက်စပ်မှုရှိကြောင်း တွေ့ရှိချက်က ဖော်ပြသည်။ ဆယ့်ငါးနှစ်တာကာလအတွင်း အရွယ်ရောက်ပြီးသူ 20,000 ထံမှ အချက်အလက်များကို ဆန်းစစ်ကြည့်ရာ သုတေသီများသည် ရှစ်နာရီကြာ စားသောက်မှုပုံစံကို လိုက်နာသူများတွင် နေ့စဉ် 12 နာရီမှ 16 နာရီအထိ သမားရိုးကျ စားသောက်မှုပုံစံကို လိုက်နာသူများတွင် နှလုံးရောဂါကြောင့် သေဆုံးနိုင်ခြေ 91 ရာခိုင်နှုန်း ပိုများကြောင်း သုတေသီများက မှတ်ချက်ပြုခဲ့သည်။

နှလုံးသွေးကြောဆိုင်ရာရောဂါ သို့မဟုတ် ကင်ဆာကဲ့သို့သော နဂိုရှိရင်းစွဲကျန်းမာရေးအခြေအနေများကြားတွင်ပင် အချိန်ကန့်သတ်စားသောက်ခြင်းဖြင့် သေဆုံးနိုင်ခြေသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာကာ ဤလူဦးရေစာရင်းတွင် သတိထားရန် လိုအပ်ကြောင်း  Shanghai Jiao Tong University School မှ ဦးဆောင်စာရေးဆရာ Victor Wenze Zhong မှ အလေးပေးဖော်ပြခဲ့သည်။ ဆေးပညာ ။ လေ့လာမှုသည် ဤတိုးမြင့်လာသောအန္တရာယ်များ၏နောက်ကွယ်ရှိ ယန္တရားအတိအကျကို အတိအကျမဖော်ပြသော်လည်း၊ 16:8 အစာရှောင်ခြင်းအစီအစဉ်ပြီးနောက် ပါဝင်သူများကြားတွင် ပိန်ပိန်ပါးပါးကြွက်သားထုထည်မှာ သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားသည်ကို ထင်ရှားစေသည်။

အထူးသဖြင့် အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ ကြွက်သားထုထည်ကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းဖြင့် ဇီဝဖြစ်စဉ်လုပ်ဆောင်မှုနှင့် ရွေ့လျားနိုင်မှုအပါအဝင် အလုံးစုံကျန်းမာရေးအတွက် အရေးပါသောသက်ရောက်မှုများရှိသည်။ ဤတွေ့ရှိချက်များရှိနေသော်လည်း၊ လေ့လာမှု၏ စူးစမ်းမှုသဘောသဘာဝနှင့် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ရှုပ်ထွေးစေသောကိန်းရှင်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ ၎င်းတို့အား သတိဖြင့်အနက်ပြန်ဆိုရန် အရေးကြီးပါသည်။ ဆက်တိုက်အစာရှောင်ခြင်း၊ အထူးသဖြင့် အချိန်ကန့်သတ်စားသောက်ခြင်းသည် ကိုယ်အလေးချိန် စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် ဇီဝဖြစ်စဉ်ကျန်းမာရေးအတွက် အာရုံစူးစိုက်မှုရရှိထားသော်လည်း ၎င်း၏ထိရောက်မှုနှင့် ရေရှည်အကျိုးဆက်များသည် အချေအတင်ဆွေးနွေးမှုများနှင့် ဆက်လက်သုတေသနပြုနေဆဲဖြစ်သည်။

Stanford Prevention Research Center မှ Christopher Gardner သည်   အစာရှောင်ခြင်း ပရိုတိုကောများတွင် ကွဲပြားသော ကွဲပြားမှုများနှင့် ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အကဲဖြတ်ရန် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စောင့်ကြည့်မှု လိုအပ်ကြောင်းကို ကိုးကားပြီး အဆက်မပြတ် အစာရှောင်ခြင်းကို လေ့လာခြင်း၏ ရှုပ်ထွေးမှုကို အလေးပေးဖော်ပြပါသည်။ ထို့အပြင်၊ အစာရှောင်ခြင်းတစ်မျိုးတည်းသည် ကန့်သတ်ထားသော ပြတင်းပေါက်အတွင်း စားသုံးသည့် အစားအစာများ၏ အာဟာရပါဝင်မှုကို မဖြေရှင်းနိုင်ကြောင်း သတိပြုမိကာ အစားအသောက်အရည်အသွေး၏ အရေးပါမှုကို မီးမောင်းထိုးပြခဲ့သည်။

အဆက်မပြတ်အစာရှောင်ခြင်းဆိုင်ရာ ဟောပြောချက်သည် ဆက်လက်တည်ရှိနေသကဲ့သို့၊ ဤလေ့လာမှုသည် ကျန်းမာရေးရလဒ်များအပေါ် ၎င်း၏အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ကောင်းစွာနားလည်သဘောပေါက်ရန် လိုအပ်ချက်ကို ပေါ်လွင်စေသည်။ ရေရှည်တွင် ကျန်းမာရေးနှင့် ကျန်းမာရေးအတွက် ရေရှည်တည်တံ့သော ချဉ်းကပ်မှုတစ်ခုအဖြစ် ၎င်း၏ ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို အကဲဖြတ်သည့်အခါ တစ်ဦးချင်းစီ၏ ပြောင်းလဲနိုင်သော ပြောင်းလဲမှုများနှင့် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အစားအသောက်ပုံစံများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် လိုအပ်ကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြသည်။